thealogie

Het is toch theologie? Klopt! Maar ik heet Thea (dat betekent Godsgeschenk by the way, misschien komen daar al mijn bijbel-gerelateerde berichten vandaan?) en dit gaat over mijn persoonlijke visie op het geloof, vandaar. Ik ben christelijk opgevoed. Bidden voor het eten en voor het naar bed gaan, op zondag 2x naar de kerk (los van die enkele keer dat het me met gefakete onwelheid lukte om me aan t regime te ontfutselen en me daar dan vervolgens oneindig schuldig over te voelen). Reformatorische middelbare school (yep, gym in een rokje), catechisatie, belijdenis doen (met wat vertraging daar ik eerst soort van uit de kerk werd gebannen i.v.m. samenwonen voor het huwelijk), getrouwd voor de kerk, kindertjes gedoopt… kortom, netjes volgens het (bijbel)boekje. 

Maar toen presenteerde het leven, of God?, me een via dolorosa, wonderwel met Pasen, waardoor alles onderuit ging… of misschien juist pas echt begon?! Verliefd op de buurman. Huwelijk op de klippen. Een gitzwart hoofdstuk met een ‘spiritueel onderwijzer’ die een geflipte sekteleider bleek. Baan, geld, eigenwaarde; gone with the wind. Voor mezelf beginnen. Instorten. Scheiden. Verhuizen. Nieuwe liefde, nieuwe baan. Weer instorten. Alles nogmaals overhoop… kortom, voer voor een flinke identiteitscrisis.

Klinkt heftig, en dat was het ook, maar toch ook heel mooi en leerzaam! Want dat alles bracht me (aangelengd met een kast vol zelfhulp- en antizelfhulpboeken – wat ook weer gewoon zelfhulpboeken zijn maar dat terzijde), coachingsessies, webinars, slapeloze soulsearch-nachten en aanverwante drama’s,  naast een nieuw en vooral pósitief zelfbeeld, ook een andere visie op het mij geleerde Godsbeeld.. sterker nog, meer dan voorheen zie ik de Bijbel als een héél inspirerend boek!

En met die openbaring ben ik mij welbekende passages uit de Bijbel aan het herschrijven. Met stip één van de beste zelfhulp-boeken ooit, en geloof me, ik heb er véél gelezen. Snel meer!

Amen (het zal waar en zeker zijn)